MJ Pérez presenta novo disco na Festa do Queixo: “Non hai mellor lugar que na casa”

Cinco anos despois do seu anterior traballo discográfico, MJ Pérez inicia unha nova etapa coa estrea de Je tiens bon, o seu quinto álbum de estudo, nun escenario especialmente simbólico.

Durante a entrevista en Radio Líder Santiago, a artista recoñeceu que non hai mellor maneira de abrir este novo capítulo. “Non hai ningunha opción como presentalo na casa, na miña vila”, afirmou.

O disco chega tras un período complexo na súa traxectoria. “Pasei por unha etapa de estar absolutamente perdida”, confesou. A pandemia, a desconexión co anterior traballo e unha profunda crise creativa levárona a replantexarse o camiño. “Ás veces, para construír ben, hai que botar todo abaixo”.

Ese proceso serviulle tamén para reconciliarse coa artista que comezou hai máis de dez anos “con moita ilusión e cero pretensións”. Durante un tempo, admite, deixou que condicionantes externos influisen nas súas decisións. Agora téñeo claro: “Vou seguir o que me pide o corazón. Se non hai verdade, o público non conecta”.

Manterse firme dende a calma

O título Je tiens bon resume esa nova mirada. Manterse firme, si, pero desde outra perspectiva. “Hai que seguir loitando, pero escollendo mellor as batallas. Enfrontar a vida dende a calma, porque o outro só leva á frustración”, reflexionou.

O álbum combina canción de autora, pop, rock, música de raíz e ritmos latinos e brasileiros. A pesar da diversidade estilística, MJ sinala que hai unha esencia que permanece. “Debe ser o xeito de narrar, o xeito de cantar. Hai algo que segue aí”.

O traballo aborda cuestións como a precariedade, a vivenda imposible ou o esgotamento dunha xeración que medra entre incertezas, tamén desde a súa propia experiencia como autónoma no sector cultural. “Detrás dos artistas hai un sacrificio vital. O público e nós estamos na mesma trincheira”, asegurou ao falar desa realidade que atravesa o disco.

Ao tempo, Je tiens bon percorre emocións moi diversas —amor e desamor, rabia e alegría, loita, ironía e reflexión íntima— nun diálogo constante entre vivencia persoal e mirada social.

Por primeira vez na súa discografía, incorpora poesía musicada, establecendo unha ponte explícita entre Galicia e Portugal con Rosalía de Castro e Florbela Espanca. No caso de Rosalía, a musicalización xurdiu tras a morte dun amigo. “Era o que quería dicir cando me faltaban as palabras”, explicou. Con Florbela, o descubrimento levou a unha samba que reivindica unha autora adiantada ao seu tempo.

O disco é tamén un proxecto construído en compañía. Na banda que a acompaña no directo están Iván Bernárdez ao baixo, Ailén Kendelman na percusión e Alberto Romero na guitarra. No álbum participan ademais voces como Adhara Caamaño, Nastasia Zürcher, Noelia Perpetuo, Sofía Espiñeira e CRUA, baixo a produción de Peter Petrowski, xunto á instrumentación de Mauro Gómez, Carolina Costa, Margarida Mariño, Richi Casás, María López e Xiana Naval. Ao referirse a estas colaboracións, foi clara: “Tiña moitísimas ganas de contar con elas”.

Na recta final da entrevista, preguntámoslle que lle diría hoxe aquela rapaza que comezou hai máis de dez anos “con moita ilusión e cero pretensións”, á que ela mesma fixo referencia nas súas redes ao anunciar o disco. A resposta foi directa e honesta: “Só espero que se sinta orgullosa, que vexa que volvín conectar con ese foco que me trouxo ata aquí”.

Ese reencontro é tamén o que quere compartir co público este domingo. “Que se deixen empapar deste álbum”, pediu, convidando a achegarse sen etiquetas e con curiosidade. “Seguro que van atopar algo nestes temas”.

Tras a cita deste domingo ás 12.30 horas en Arzúa, o seguinte concerto confirmado será o 25 de abril na Sala Rebullón, en Moaña, nun directo no que contará coa participación das CRUA.