Entrevista a Anxo Angueira, o académico que descubriu o galego aos pés da estatua de Rosalía
Líder Redacción
Líder Redacción
30 de abril de 2024 a las 12:04
Os versos de Rosalía de Castro tallados na pedra estatua da autora situada no Espolón de Padrón foron as primeiras liñas que Anxo Angueira Viturro (Dodro, 1961) leu na súa lingua materna. Así o confesaba este luns o académico nunha entrevista en Radio Líder Santiago, xunto a Álvaro Veiga. Un escrito que descubriu aos dez anos, cando chegou á vila para estudar a EXB na escola de Santiso, procedente da unitaria de Chenlo, en Laíño.
O novo académico acaba de ser nomeado membro da Real Academía de Galicia, «toda unha honra pero tamén unha responsabilidade», asegura. «Quero ser un membro activo e non só conformarme co título», confesa na entrveista. Na súa intervención de investidura, con Concello de Padrón esta pasada fin de semana, fixo mención a Rosalía xa que funciona como símbolo tanto da dimensión social coma existencial da súa obra, salientou.
Anxo Angueira ocupa xa a cadeira que quedara vacante en marzo de 2023 tras o pasamento de Salvador García-Bodaño, a quen escoitara por primeira vez, coñecera e tratara tamén en Padrón. Un dos primeiros relanzos da súa intervención foi unha lembranza do autor de Tempo de Compostela, pertencente -retratou- á estirpe dos «grandes poetas» que «son quen de deixar versos de bronce na historia literaria dun país». Mais tamén quixo traer canda el outros tres académicos ausentes: o seu «irmán» Darío Xohán Cabana (1952-2021); o expresidente da RAG Xosé Luís Méndez Ferrín –«unha referencia permanente no literario, no cívico e no humano»- e Bernardino Graña, o profesor que «quixo vivir e nos fixo vivir a aqueles mociños e mociñas que chegabamos a Padrón de Laíño ou de Lestrobe, de Rois ou Taragoña, de Estramundi ou de San Lois, de Isorna ou Carcacía», enumerou nunha intervención chea dos nomes e espazos que conforman o seu mapa vital e literario.
A encargada de lle responder en nome da Real Academia Galega foi a académica Chus Pato, quen define no seu texto a Anxo Angueira como «un dos nosos». A poeta indagou nas raíces familiares do novo académico e presentouno a través dos versos “Palmeira do señorito”, incluídos no seu último poemario, Palmeiras, piueiros (2021); a novela Pensa nao (1999), Premio Xerais e primeira dunha triloxía pendente de concluír; e o ensaio Rexurdimento: a palabra e a idea (2019), onde o profesor cuestiona a periodización canónica da historiografía da literatura galega. «Se tivese que elixir unha palabra para definir o corpo letrado de Anxo Angueira non o dubidaría: a palabra é Rexurdimento», propuxo Chus Pato.
«A incorporación de Anxo Angueira á RAG fortalece os recursos intelectuais e humanos a prol da nosa cultura e a nosa lingua, ben necesitada de todas as vontades, intelixencia e traballos», expresou o presidente da Academia no peche do acto. «Os méritos e o currículo do novo académico son unha garantía desa contribución, que Anxo Angueira vén desenvolvendo dende hai tempo alí onde tivo oportunidade, tanto na creación literaria e no estudo crítico como na dinamización e o activismo», engadiu Víctor F. Freixanes.
O ingreso na RAG de Anxo Angueira converteuse nun día de festa en Padrón. Os membros da Academia foron recibidos no concello, onde o académico electo plasmou no libro de honra que con el entran na Academia Padrón e Rosalía. Tras a interpretación do himno a cargo da agrupación folclórica O Pedrón, a comitiva realizou unha ofrenda floral ante a estatua de Rosalía no Espolón. Xa ás portas do auditorio municipal, o académico electo foi recibido cos remos en alto por integrantes da Escola de Navegación Tradicional Dorna. Unha vez aberta a cerimonia, Anxo Angueira entrou na sala acompañado polos dous académicos de número de máis recente incorporación, Lourenzo Fernández Prieto e María López Sández.
A entrevista completa no seguinte enlace.
Recibe las noticias en tu correo.
